خلاصه کلیدی:
• بیماران دیابتی با HbA1c بالای 7٪ پس از جراحی آب مروارید، ضخیم شدن ضخامت ماکولای مرکزی و افزایش ادم سیستوئید ماکولار را تجربه کردند.
• مدیریت قند خون می تواند ریکاوری را بهبود بخشد.
19 مه 2025 - بر اساس داده‌های منتشر شده در ژورنال Clinical Ophthalmology، سطح قند خون در بیماران دیابتی به شدت با خطر ادم سیستوئید ماکولار و ضخیم شدن ماکولای مرکزی پس از جراحی آب مروارید مرتبط است.
دکتر روی دینگ و همکارانش در بیمارستان Lanzhou Bright Eyesight چین، نوشتند: "ادم ماکولا پس از جراحی آب مروارید می تواند بینایی را به ویژه در سالمندان مبتلا به دیابت مختل کند. شواهد قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد حفظ سطح قند خون بین 80 تا 180 میلی گرم در دسی لیتر در طول دوره ی پس از عمل با بهبود نتایج جراحی همراه است. با وجود شیوع بالای دیابت در بیماران، مطالعات محدودی بر رابطه ی بین کنترل قند خون پس از عمل و عوارض تمرکز داشته اند."
در یک تحلیل گذشته نگر، دکتر دینگ و همکارانش وقوع ادم سیستوئید ماکولار (CME) و افزایش ضخامت مرکزی ماکولا (CMT) را در ۸۰بیمار مبتلا به دیابت با سطوح مختلف کنترل قند خون که تحت عمل جراحی آب مروارید و کاشتIOL (جایگذاری لنز داخل چشمی) بین دسامبر ۲۰۱۸و دسامبر ۲۰۲۳ قرار گرفته بودند، مقایسه کردند.
۵۶ بیمار در گروه درمان "فشرده" با HbA1c برابر با 7 درصد یا کمتر بودند که هم انسولین و هم داروهای خوراکی کاهش دهنده قند خون دریافت می کردند و ۲۴ بیمار در گروه درمان "استاندارد" باHbA1c بالای ۷٪ بودند که فقط داروهای خوراکی کاهنده قند خون دریافت می کردند.
در گروه درمان استاندارد،CMT در ماه های سوم و ششم پس از جراحی در مقایسه با روز قبل از جراحی به طور قابل توجهی ضخیم تر شد (P < .05). در گروه درمان فشرده، ضخیم شدن CMT پس از جراحی "کمی بیشتر" بود اما در طول ۶ماه معنی دار نبود.
هر دو گروه در ابتدا ادم سیستوئید ماکولار(CME) نداشتند. در گروه درمان استاندارد،CME در ماه های سوم و ششم در مقایسه با هفته ی اول پس از عمل به طور قابل توجهی کاهش یافت (P < .05).در گروه درمان فشرده،CME در طول ۶ماه به طور خفیفی افزایش یافت، اما تفاوت معنی دار نبود.
دکتر دینگ و همکارانش دریافتند کهHbA1c ، ضخیم شدن CMT و بروز ادم سیستوئید ماکولار را در تجزیه و تحلیل منحنی عملکرد گیرنده پیش بینی می کند. در مقدار آستانه HbA1c برابر با ۶.۱۲۵میلی مول در لیتر(4 درصد) و بالاتر، حساسیت ۴۳.۲۴ درصد و ویژگی ۸۸.۳۷ درصد داشت.
آنها نوشتند: "نتایج نشان می دهد که HbA1c اعتبار پیش بینی کنندگی برای ضخیم شدن CMT و بروزCME در بیماران پس از جراحی دارد."
محققان برخی از مکانیسم های بالقوه پشت این رابطه را ارائه دادند. آنها نوشتند: «ما حدس می زنیم که وقتی سطح HbA1c بالا می رود، ترکیب آن با اکسیژن کاهش می یابد و ایسکمی بافتی و هیپوکسی را تشدید می کند و باعث گشاد شدن بیشتر مویرگ ها و افزایش آزادسازی فاکتورهای التهابی می شود که با پاسخ استرس بیشتر پس از جراحی، و آزاد شدن مقدار زیادی فاکتورهای التهابی در چشم همراه است که تغییرات در نفوذپذیری مویرگی را تشدید می کند و منجر به ضخیم شدن CMT می شود».
«در کنار نتایج گروه درمان فشرده، ما معتقدیم که اگر HbA1c در دوره پس از عمل زیر 7٪ کنترل شود، ممکن است بتواند به طور مؤثر بهبودی پس از جراحی آب مروارید را بهبود بخشد و بروز عوارض را کاهش دهد».
منبع:
https://www.healio.com/news/optometry/20250519/blood-glucose-may-predict-cataract-surgery-complications-in-patients-with-diabetes